Up2date - 2006
Keniaans klimaat?
6.15 uur ik word wakker door een enorm geruis, het regent en niet zo'n beetje ook. Ik besluit mijn wekker net voor het ontbijt te zetten. In de regen trainen, dat kan ik in Nederland ook wel!
Aan de ontbijttafel is klimaatverandering het voornaamste gespreksonderwerp. In deze periode van het jaar komen er normaal trekkers met extra water naar het kamp. In plaats daarvan kan er geen trekker rijden omdat het te modderig is.
Aan het eind van de dag wordt het toch nog droog. Gretig gaan de loopschoenen aan. We staan voor de keuze: de enige asfalt weg, met veel verkeer als nadeel of een 'goed' te belopen wat rustigere dirt-road. De keuze valt op de laatste en in het begin lijkt het inderdaad mee te vallen en loop ik erg lekker. Langzamerhand begint de vergelijking met de Hel van het Noorden (Kerstcross in Opmeer) zich steeds meer op te werpen. Mijn 'verleden' als schaatser komt nog goed van pas wanneer ik mijzelf in een gladde bocht met 'pootje over' staande weet te houden. Op de terugweg word ik niet langer meer toegeroepen als muzungu, dan weet ik dat ik flink lang moet douchen om weer goed schoon te worden.
Ook de volgende ochtend weet de natuur het geluid van mijn wekker makkelijk te overstemmen. Rond een uur of tien is het droog en dribbelen Samson (Keniaanse trainingspartner) en ik rustig naar de baan. Twijfels over de staat van de atletiekbaan maken zich onderweg al licht meester van ons. Met plakkaten modder onder onze schoenen, waarbij de plateau zolen van de Spice Girls in het niet zouden vallen, waggelen we richting het stadion. De helft van de baan ligt er alweer goed bij, het overige deel vormt misschien een uitdaging voor de doorgewinterde wadloper, maar daar waag ik me niet aan. Onverhoopt keren we terug. 's Middags biedt de gym uitkomst. Fietsen en krachttraining zorgen ervoor dat ik toch nog 'lekker moe' bij het avondeten aanschuif.
Nu ik dit stukje aan het schrijven ben, tikt de regen alweer zachtjes tegen het raam. Vanmiddag misschien de loopband? Toch hoop ik dat het de komende dagen nog wat zonniger wordt. Met de vorm zit het wel goed, maar ik wil nog graag een graadje bruiner worden en een zonnebank is een van de weinige dingen die ze hier niet hebben.
-Matthijs-
Geplaatst op 30-12-2006
Zie ook:
webregio.nl
Kerst in Kenia
"I'm walking through a winter wonderland" en "I'm dreaming of a white Christmas" schallen afwisselend door de boxen. Toch ontbreekt mij het 'kerst gevoel' hier. Een bananenboom met lampjes en een palm versierd met kerstballen kunnen daar weinig verandering in brengen. Ook het traditionele kerstdiner ontbreekt. Al was dat voor mij thuis vaak ook anders. Eerste kerstdag; de hele familie aan de 'smakkelijke' aardappelsalades van oma en de jalourze blikken naar mijn bord: rijst. Want morgen is de jaarlijkse kerstcross. Ik denk dat velen dan het goede voornemen namen om te gaan hardlopen. Lekker rijst! Hier staan de tafels buiten voor een barbeque, een licht regenbuitje geeft het geheel toch nog een Nederlands tintje.
's Middags in de gym draai ik nog 35 minuten tempo op de fiets en straf de buik- en rugspieren voor driekwartier af. Dat moet toch voldoende zijn om een deel van het vlees te compenseren.
's Avonds staat er een 'bonte' avond op het programma. Dat is het zeker met Tsjechische, Keniaanse, Nederlandse, Amerikaanse, Ierse en Belgsiche invloeden in het kamp. Veel muziek en zang, bij gebrek aan enig talent op dit gebied pijnig ik de aanwezigen met de 'peddel-move'. Een combinatie van athletische kwaliteiten, know-how en een hawai-shirt.
Op trainingsgebied begin ik steeds meer gewend te raken aan de hoogte en het klimaat. Tempo en afstand voer ik dan ook geleidelijk op. Alleen mijn voeten willen niet meewerken. De eerste week begonnen met een blaar. Nu preikt er een heel bataljon op mijn arme voetzolen. Tape, blarenpleisters, heet zout water en diverse zalfjes zijn de reveu al gepaseerd. De eerste 25 minuten van mijn trainingen vertonen grote gelijkennis met de laatste kilometers in de Hel van het Noorden (Kerstcross in Opmeer). Als de voeten gevoelloos zijn laten Gert (zo heb ik mijn Keniaanse trainingspartner Samson omgedoopt) en ik het stof op de dirt-roads opwaaien. Onderweg aangemoedigd door vele kinderen met een luid 'Muzungu (blanke) How are you!' voel ik de vorm groeien. Totdat ik mijn schoenen weer uittrek en in de pijnlijke werkelijkheid terecht kom. Morgen toch maar weer wat verder en harder. Het blijft per slot van rekening een trainingskamp!
-Matthijs-
Geplaats op 30-12-2006
Gepubliceerd in het Noord-Hollands Dablad zaterdag 30-12-2006
Kerstblaren
De weg dacht ik ondertussen wel te kennen, niet dus! In de mist op de vroege ochtend kies ik een leuk klein paadje. Opeens sta ik midden in een moeras, ik zit zo lekker in het ritme van het lopen dat ik besluit door te gaan. Langzamerhand begint mijn training steeds meer te lijken op een combinatie van prut-racen en triathlon. Op het moment dat ik begin te twijfelen of ik toch niet terug moet keren, slaat mijn interne GPS gelukkig weer aan. Ik vind een klein pad wat mij naar de bewoonde wereld zal lijden. Via weilanden, door kuddes koeien en langs kleine lemen hutjes vordert de terugweg langzaam maar gestaag. Aan reacties van de kinderen kan ik merken dat hier niet veel muzungu's (blanken) komen. Als ware 'waakhonden' staan ze langs het hele parcours mij van een veilige afstand toe te roepen: 'muzungu, how are you!'
Eindelijk terug gekomen moet ik er die dag nog een keer aan geloven, de was! Het is de eerste keer dat ik 'thuis' mis. Het 1 uur en 40 minuten durende programma van de machine boots ik via een ingenieus drie emmer systeem, in dezelfde tijd na. Ik hoop dat het vanavond gaat regenen dan spoelt het laatste beetje sop misschien nog uit mijn kleren.
Kerst, maar het voelt eerder als de 4th of July. Versierde palm- en bananenbomen kunnen daar weinig verandering in brengen. Op kerstavond verzorg ik een alternatief kerstverhaal. Voeten met blaren zo groot als kerstballen, een kaars, naald en heet zout water zijn de ingredienten van een mooi schouwspel. Ik denk dat mijn lichaam via deze weg wil aangeven dat het toe is aan een rustdag. Eerste kerstdag vormt hiervoor een mooie gelegenheid met 's middags een barbeque. Het tradiotionele kerstdiner hier , wat nog wel een Hollands karakter krijgt na een lichte regenbui, maar daar houdt enige gelijkennis dan ook op. Toch kan ik het niet laten om 's middags de extra verorberde calorien te verbranden door op de fiets te stappen en een flink aantal buik- en rugspieroefeningen te doen.
Ik ga me opmaken voor mijn laatste week in Kenia. Er staan een aantal pittige trainingen op het programma. Dus eerst nog even langs de fysiotherapeut voor een goede massage en met de voeten het zout in. Dan moet ik weer helemaal het heertje zijn om samen met Samson (mijn Keniaanse trainingspartner) de dirt-roads en mijn zolen te teisteren.
-Matthijs-
Geplaats op 26-12-2006
Zie ook:
webregio.nl
Kenia, toch net iets anders
Ik ben bijna anderhalve week in het HATC en redelijk gewend aan de hoogte en het klimaat. Dat betekent niet dat het makkelijker gaat, want ik train nu meer en harder. Meestal tweemaal per dag. 's Ochtends vroeg een looptraining en aan het eind van de middag een kracht-, fiets- of nog een looptraining. De rest van de dag gebruik ik vooral om te rusten (slapen of lezen) of om iets in de omgeving te bekijken.
Zo heb ik afgelopen dinsdag een weeshuis bezocht. Daarvoor moetsen we (ik ging met nog drie Nederlanders mee) eerst wel een stuk reizen. Dat gebeurt hier met de matatu, een soort taxi-busje. Alleen dan op zijn Keniaans. Minimaal één scheur in de voorruit. Een extra bank in het midden betekent plaats voor viertien passagiers. Natuurlijk neem je dan op zijn minst twintig mensen mee, want de schokdempers deden het toch al drie jaar niet meer. Voordeel is wel dat je dan voor 150 shilling (€ 1.75) zo'n 60 kilometer kan reizen. Met lichte kramp in de benen stap ik uit bij 'Lewa'. Dit door een Keniaanse vrouw opgezette tehuis, heeft een bijbehorende school, boerderij en ruim 800 hectare grond. Een deel hiervan gefinancieerd door buitendlandse giften.
De kinderen staan ons al op te wachten; voetballen met een muzungu (blanke) dat kan natuurlijk niet elke dag. Al snel verander ik echter in een zweefmolen, klimrek en test object. Een toch wel erg blanke huid en haar op de armen, dan moet je natuurlijk kijken of dat wel goed vast zit. Als klap op de vuurpijl span ik mijn 'spierballen', waarmee ik in Nederland alleen hoon kan oogtsen, enthousiast proberen twintig armen deze toch wel wonderlijke verschijning te pakken. Als de rust is weer gekeerd worden we door Jos Cremers (de Nederlandse manager van de boerederij) rondgeleid over het land. Zo tussen de melkkoeien waan ik me weer even terug in ons vlakke land.
Ook mijn eerste baantraining heb ik inmiddels volbracht. Ik was al gewaarschuwd dat het 'iets' anders zou zijn dan thuis. Los van het feit dat de koeien rond de baan grazen en er zo af en toe een schaap of geit je pad kruist, bestaat de baan uit een ronde van zand en klei en loopt de gemiddelde Keniaan rondetijden die ik in een wedstrijd net aan haal.
Dus ging ik behoudend van start. Hijgend als een postpaard neem ik me voor mijn tweede interval toch nog iets rustiger te lopen. Dit ritueel weet ik vol te houden tot ik al mijn tien 800 meters heb afgerond. De zon staat inmiddels pal boven mij en de zonnebrand is al tijdens het inlopen verloren gegaan door het zweten. Tijd voor een beetje schaduw en een paar liter water.
-Matthijs-
Geplaatst op 25-12-2006
Zie ook:
webregio.nl
Kampioenen
Afgelopen zaterdag werd het women-only Shoe4africa evenement in Iten georganiseerd. Het voornaamste doel is de bevolking meer attent te maken op de oorzaak en de gevolgen van HIV en AIDS. Er worden meer dan 800 mensen getest, de grootste overwinning van de dag!
Om zoveel mogelijk deelneemsters aan te trekken kunnen zij zich gratis inschrijven voor een 2 km health-walk of een 5 km road-race. Een t-shirt, prijzengeld bij de wedstrijd en kans op een paar loopschoenen motiveert duidzenden Keniaanse vrouwen om soms meer dan 400 km te reizen.
De winnares van de 5 km snelt naar een tijd van 17.01 en laat daarbij gerenomeerde internationaal uitkomende atletes achter zich. Bij de finish struikel je over de hoogwaardigheidsbekleders en (oud)atleten. Ook ik heb een shirt en weet dit onder de neus te drukken van Paul Tergat (o.a. wereldrecord houder 10km en ½ mar. en vijfvoudig wereldkampioen cross), Moses Tanui (o.a. wereldkampioen 10 km en ½ mar.) en Susan Sirma (eerste Keniaanse vrouw die een mediale wint op de wereldkampioenschappen: brons op de 3 km). Mijn eerste gesigneerde shirt ooit is een feit. Het mooiste moment van de dag voor mij is wanneer Loice Chelagat (een blind meisje) het paar nieuwe hardloopschoenen krijgt wat ik van Sporthuis Visser heb meegenomen.
Meer informatie over deze wedstrijd en het doel vind je op www.shoe4africa.org
Zelf ben ik nu redelijk geaclimatiseerd en ga de trainingen opvoeren. Samson, een Keniaanse loper, zal mij bij mijn kerntrainingen laten zweten. Dinsdag 6.15 uur, duurloop 100 minuten. Samson vraagt naar het tempo "easy?" doe maar "easy, easy" zeg ik. Oke dan trekt hij zijn lange trainingspak aan. Zo gaan we op weg: Ik in mijn zomer tenue en hij nog net niet met handschoenen en wollen muts.
De eerste 50 minuten gaan in een lekker tempo, dan begint er een heuvel. Na 5 minuten weet ik het zeker: Nu ben ik bijna boven! Hetzelfde herhaalt zich na 10, 20 en 25 minuten, dan geef ik de hoop op. Ik voel me weer wielrenner die na elke bocht weer drie nieuwe haarspeldbochten ziet opduiken. Na 35 minuten komen we bij de weg, eindelijk gehaald. Nog maar 15 minuten licht stijgen volgens Samson. Drie kilo zout en zweet lichter ben ik toch wel blij met deze trainingspartner denk ik als ik na douche en ontbijt snel mijn bed weer op zoek.
-Matthijs-
Geplaatst op 23-12-2006
Gepubliceerd in het Noord-Hollands Dagblad op zaterdag 23-12-2006
Shoe4africa
Zaterdag stond het shoe4africa evenement op het programma. Een women-only race met als doel, naast (natuurlijk) het uitdelen van loopschoenen, het meer bekendheid geven aan de oorzaak en gevolgen van HIV en AIDS. Deze dag zijn er meer dan 800 testen uitgevoerd, deze mensen weten nu hun status!
Deelnemers krijgen een gratis t-shirt, een heel waardevol bezit hier. Duizenden Keniaanse vrouwen komen dan ook van heinde en ver (en dan is ver, echt ver: zo'n 300 km) naar Iten. Eerst start de 2 km Health-walk met een zeer uiteenlopend deelnemersveld met vrouwen tussen de 3 en 80 jaar. De 5 km wedstrijd, waar ook prijzengeld te verdienen valt, start als iedereen van de 2 km gefinisht is. De atletes zijn dan nog amper in bedwang te houden. Er staat immers veel op het spel!
De winnares loopt de 5 km in 17.01 en dat is op hoogte en in deze warmte zeer snel. Hierbij laat ze bijvoorbeeld een atlete achter zich die in de finale van de 5 km Golden League (afsluiting baanatletiek seizoen met snelste atleten uit de wereld) vierde werd. Een kleine greep uit de enorme potentie loopsters in deze regio.
Meer informatie over deze wedstrijd en het doel vind je op:
www.shoe4africa.org/
De volgende ochtend strik ik om 6.15 uur mijn veters. Ik ga op pad met Jeroen Deen, de fysiotherapeut. Ook een luxe van dit kamp dat je je regelmatig kan laten masseren en er bij een blessure profesionnele kennis aanwezig is.
We gaan de Pound Loup lopen (elke ronde krijgt zijn eigen naam vernoemd naar de vorm, een atleet of een ervaring). Jeroen moet me in het begin regelmatig aan mijn shirt trekken. Je gaat te snel! Op de helft begin ik te begrijpen waarom; de weg begint steeds meer te stijgen en mijn hartslag gaat in gelijke tred mee omhoog. Dat terwijl ik dacht dat we al redelijk wat geklommen hadden. Helen's Hill, vernoemt naar Helen Kiruilai een (oud)atlete die daar woont, is de laatste puist die ik overwin. Met een voldaan gevoel en soepel strompelend ga ik naar de wel verdiende douche en een lekker ontbijt.
Vanmiddag zoek ik Jeroen nog een keer op om mij wederom te pijnigen. Nu op de massage tafel. Wetend wat ik vanochtend heb gedaan, weet hij moeiteloos de gevoelige plekjes te vinden en weer breekt het zweet me uit. Vanavond nog even rustig losfietsen en dan gaan we morgen vroeg weer op zoek naar nieuwe kuitenbijters.
-Matthijs-
Geplaatst op 21-12-2006
Zie ook:
webregio.nl
Reizen en rust!
Dinsdagochtend met het vliegtuig richting Kenia vetrokken. Alles is nog wat onwerkelijk. Ik weet waar ik heen ga en wat ik ga doen. Maar wat dat nu 'echt' inhoudt, kan ik nauwelijks bevatten.
Het inchecken op Schiphol voelt aan als het gemiddelde vertrek voor een vakantie. Tot op het moment dat ik 's avonds in Nairobi uit het vliegtuig stap. Opeens ben ik degene die opvalt met mijn toch wel heel blanke huid, lengte (1.90 meter) en rode haren.
Taxichauffeurs duiken op mij, belagen mij als een prooi. Gelukkig houdt in de mensenmassa iemand een bordje omhoog met mijn naam erop. Gered uit de klauwen van de 'jagers'.
De eerste halte is een hotel in Nairobi. De volgende ochtend al om half vijf op, om de binnenlandse vlucht naar Eldoret te pakken. Een stad vlakbij Iten, waar het High Altitude Training Centre (HATC) van Lornah Kiplagat is gevestigd. Dit zal de komende drie weken mijn thuisbasis zijn!
Woensdagochtend 10 uur, net gearriveerd in het kamp. Na een korte rondleiding wordt het unieke karakter mij al een beetje duidelijk. Ik schud de handen van Luc Krotwaar en Hugo van den Broek, Nederlandse toppers op de marathon. Het is een eer om in hun nabijheid te kunnen trainen. Niet wetend dat om de hoek tal van wereld- en olympisch kampioenen huizen.
Donderdagochtend 6.15 uur, voor de eerste keer trek ik mijn loopkleding aan. Vandaag wacht de vuurdoop op de befaamde dirt roads van rode klei. Ik sluit mij aan bij een groep Keniaanse meisjes die in het kamp van Lornah leven en trainen. Het is een mooi gezicht, vijf frele Keniaansen van nog geen 1.50 meter en een bijna twee meter lange muzungu (blanke) aan hun zijde.
De eerste meters gaan soepel en ik moet mij bedwingen niet te versnellen. Op de eerste heuvel merk ik echter het hoogteverschil (het is hier 2400 meter boven zeeniveau) en loopt mijn hartslag op tot waardes die ik in Nederland slechts bij een flinke duurloop haal.
Toch goed dat mijn trainer het acclimatiseren serieus neemt en geen plek in mijn schema onbenut heeft gelaten om dit te benadrukken. Rust, rustig en easy: deze woorden, het liefst begeleid met diverse uitroeptekens, moeten mijn trainingsdrift de eerste dagen beteugelen.
Na een korte douche en een stevig ontbijt kruip ik mijn bed in. In een mum van tijd ben ik weg: zzzzzz!
-Matthijs-
Geplaatst op 15-12-2006
Gepubliceerd in het Noord-Hollands Dagblad op zaterdag 15-12-2006
Ik ga naar Kenia!
Het afscheid is op zijn Hollands: een flinke file op de weg naar Schiphol. Gelukkig heb ik ruim de tijd genomen en kan ik rustig inchecken. In het vliegtuig zie ik mijn bestemming, Nairobi, op het flight tracking system steeds dichterbij komen. Wat ik me daar nu precies bij voor moet stellen, ik kan me er nog geen beeld van vormen.
Na de landing word ik keurig opgewacht en naar een hotel gebracht. Dit gaat over wegen waarbij het Belgisch netwerk als een biljartlaken afsteekt. Dit is dan nog een van de beste wegen in Kenia, weet de chauffeur mij te vertellen.
Na een korte nachtrust in het hotel word ik naar een lokaal vliegveld gebracht van waaruit ik door zal vliegen naar Eldoret. Een plaats vlak bij het HATC (High Altitude Training Centre) van Lornah Kiplagat. Samen met mij checkt er een inheemse stam in, die naar de markt in Nairobi is geweest. Hele strobalen worden als handbagage meegenomen en worden zo ook door de scanner gevoerd. Zelfs voor Keniaanse begrippen gaat het er chaotisch aan toe, merk ik aan de wild gebarende en schreeuwende medewerkers. Aangekomen in Iten krijg ik nog een kleine rondleiding door het kamp, waarna ik snel mijn bed in duik. Ik zal er alleen nog voor het eten uitkomen.
Donderdagochtend 6.15 uur, ik maak me op voor mijn eerste training. Zo'n 40 minuten loslopen in een rustig tempo. Dit is mij door bijna iedereen op het hart gedrukt. Eerst goed acclimatiseren voordat je uberhaupt aan snelle trainingen gaat denken!
Ik ga dan ook met een aantal Keniaanse meisjes uit het kamp van Lornah mee. De eerste meters voel ik me heel goed en denk ik nog dat het een eitje wordt. Na de eerste heuvel denkt mijn hartslag daar toch anders over en ben ik blij dat ik met deze atletes mee loop. Mijn aanwezigheid blijkt voor de lokale kinderen een uitdaging te zijn om mee te lopen. Zo rennen er al snel diverse kinderen op slippers met ons mee. Gelukkig voor mijn ego haken ze na zo'n vijf minuten af.
Mijn eerste training zit erop en ik merk inderdaad duidelijk dat ik op hoogte ben. Zelfs wanneer ik na het ontbijt mijn bed weer in duik voor een rust pauze merk ik dat mijn ademhaling zwaarder voelt. Toch kan ik niet wachten tot de volgende training, maar laat ik nu eerst maar even rustig aan doen!
-Matthijs-
Geplaatst op 15-12-'06
Zie ook:
webregio.nl
St. George Cross
Als laatste test voor Kenia heb ik op 10 december de St George Cross gelopen.
Lees meer over deze race bij
Wedstrijden
-Matthijs-
Geplaatst op: 10-12-'06
Koffers pakken
Het is bijna zover! Op dit moment ben ik druk bezig de laatste dingen te regelen voor mijn vertrek op dinsdag 12 december naar Kenia. Zonnebrand kopen, zonnebrillen schoonmaken, alle singletjes en t-shirts wassen en dat juist op het moment dat er in Nederland een storm voorbij trekt. Toch een vreemde gewaarwording.
Om dinsdag helemaal fit in het vliegtuig te kunnen stappen, beslis ik zondag of ik nog de St George Cross ga lopen.
Wel heb ik mijn voorlopige wedstrijdplanning voor het eerste deel van 2007 klaar. Deze vind je onder Wedstrijden.
De trainingsstage naar Kenia krijgt veel aandacht. Zo zal ik op zaterdagochtend in het programma 'sportclub 1890' van Radio Noord-Holland te gast zijn. Dit wordt van 09.00 uur tot 10.00 uur uitgezonden. Zie ook het Gastenboek
Daarnaast staat er op zaterdag 9 december (of anders dinsdag 12 december) een interview met mij in het Noord-Hollands Dagblad en zal ik voor deze krant een column schrijven over mijn belevenissen in Kenia. Die wordt waarschijnlijk gedurende vier weken op vrijdag of zaterdag in de krant gepubliceerd.
Voor de website van Web Regio ga ik een web-log bijhouden, waarin ik mijn trainingsdagen in Kenia beschrijf. Deze berichten zullen ook op mijn website te lezen zijn.
Ik hoop dat iedereen net zo veel plezier beleeft aan het lezen van deze verslagen als ik ongetwijfeld aan mijn hoogtestage.
I'm ready for take-off!
-Matthijs-
Geplaatst op 8-12-'06
Ook in 2007 sponsort C1000 de Vogel Matthijs!
Het afgelopen jaar werd ik door C1000 de Vogel gesponsord in de aankoop van mijn boodschappen. Zo heb ik het hele jaar kunnen genieten van vers fruit, voldoende groente en alle noodzakelijke 'loop' koolhydraten.
Voor mij echt een ideale vorm van sponsoring: Eten moet je toch en als sporter is het heel belangrijk dat je je voeding goed afstemt op je inspanningen. Door de steun van Gert-Jan de Vogel kan ik steeds het beste op voedingsgebied kiezen en hoef ik me niet druk te maken over de kosten.
Gert-Jan de Vogel is nog steeds erg enthousiast en gaat ook in 2007 door met de sponsoring.
Ik kan dus weer rekenen op een verantwoorde maaltijd.
Hartelijk dank!
-Matthijs-
C1000 de Vogel is gevestigd in Alkmaar:
Winkelwaard 486
1824 HX Alkmaar
Geplaatst op 8-12-'06
Sportbedrijf Alkmaar
Ook het
sportbedrijf van de gemeente Alkmaar steunt me en is supporter geworden. Zij hebben mij een sportpaspoort ter beschikking gesteld. Hiervan maak ik gretig gebruik bij mijn wekelijkse aquajog training in zwembad de Hoornse Vaart.
-Matthijs-
Geplaatst op 02-12-'06
Warandeloop
Op 12 november heb ik de warandeloop gelopen. Lees meer bij wedstrijden.
-Matthijs-
Geplaatst op 14-11-'06
Verrassend
Vandaag, zondag 29 oktober, heb ik de Hoornse parkcross gelopen. Mijn eerste wedstrijdje sinds mijn blessure. In een sterk veld liep ik verrassend goed. Lees meer bij wedstrijden.
Na aanleiding van mijn trainingsstage naar Kenia ben ik door een aantal media benaderd. De betreffende items kan je terugvinden bij in de media.
-Matthijs-
Geplaatst op 30-10-'06
Fit
Afgelopen week heb ik me uitgebreid sportmedisch laten testen bij sportarts Annelies Vervoort van Gezond Plus. Het sportmedisch onderzoek omvatte onder andere een bloedbeeldanalyse, inspanningstest op de fiets en ECG (hartfilmpje). Na een flinke inspanning op de fiets en controle van alle andere sportgerelateerde factoren bleek dat ik op dit moment fit ben en dus op de ingeslagen trainingsweg door kan gaan. Een bevestiging van het goede trainingsgevoel van de afgelopen weken en een mooie opsteker in de richting van Kenia.
Ook zal ik in de komende tijd een drietal wedstrijden gaan lopen. Vooral om in de voorbereiding op mijn hoogtestage weer wat tempo- en wedstrijdervaring op te doen en natuurlijk omdat het weer leuk is om je met je maten te meten.
De crossen die ik ga lopen vind je onder het menu
wedstrijden.
-Matthijs-
Geplaatst op 19-10-'06
Support the Talent
Sinds een week of twee ben ik weer echt lekker in training en breid ik mijn trainingsactiviteiten uit. De eerste duurloopjes op het strand en in de duinen gaven mij weer een geweldig gevoel. Ik voelde me helemaal in mijn element en wist gelijk weer waarom ik gekozen heb voor het hardlopen.
Naast de trainingen in mijn vertrouwde omgeving heb ik ook een aantal trainingen in België (Luik en Brussel) gedaan en ook dat is een leuke ervaring. Gewoon je schoenen aan, lopen en ontdekken.
Maar het mooiste is toch wel dat ik ben uitgenodigd voor het Support the Talent project!
" Het doel van dit project is om jonge talenten uit Nederland en Kenia via een uitwisselingsprogramma verder te helpen in hun ambities om de top te bereiken. Zo zullen Nederlandse talenten de mogelijkheid krijgen om in het HATC trainingskamp in Iten, Kenia een uniek trainingsprogramma te volgen onder leiding van Lornah Kiplagat."
Ik had mij voor dit project ingeschreven tijdens de
GroetuitSchoorl Run in februari 2006 en ben tot mijn grote vreugde uitgenodigd voor een trainingsstage bij het HATC in Kenia van 12 december 2006 tot en met 2 januari 2007.
Ik vind het geweldig dat ik deze kans, die ik als een enorme stimulans voor mijn hardloopcarrière beschouw, krijg. De uitnodiging versterkt mijn trainingsmotivatie bijzonder.
De periode tot aan Kenia zal vooral in het teken staan van het uit bouwen van mijn kracht- en duurvermogen. Vanaf januari hoop ik met Keniaanse benen geregeld aan wedstrijden deel te nemen!
Natuurlijk houd ik een ieder op de hoogte van het Keniaanse avontuur.
Meer informatie over het HATC vind je op: lornah.com
-Matthijs-
Geplaatst op 26-09-'06
Garage Dave Kuys
De garage waar ik altijd heen ging met mijn ZX-je, gaat mij sponsoren in het onderhoud aan mijn nieuwe trots: een volkswagen Golf.
Ik train op veel verschillende locatie's en loop wedstrijden door heel het land. Een betrouwbare en goed onderhouden auto is daarbij zeker geen overbodige luxe. Ik ben heel blij dat Garage Kuys mij wil ondersteunen in het onderhoud van mijn auto.
Garage Dave Kuys is een universeel autobedrijf dat aangesloten is bij de Bovag en is gevestigd aan de Zijperstraat 22 in Alkmaar meer informatie vind u op davekuys.nl
-Matthijs-
Geplaatst op 23-09-'06
Back on track
Na mijn vorige berichtje ben ik twee weken naar de Ardennen geweest. In de omgeving van Hastière (Dinant) heb ik van een (werk)vakantie genoten en rustig verder gewerkt aan mijn herstel. Dat moest ook wel want bij een temperatuur die overdag niet onder de 32°C komt, is een intensieve training onverstandig.
Na terugkomst heb ik groen licht gekregen voor een voorzichtige opbouw van het lopen. In overleg met Robert (Klazema, Gezond Plus) en Raymond (Blok, trainer LTB) hanteer ik nu een schema waarbij ik het lopen heel geleidelijk uitbouw.
Op deze manier hopen we dat ik sterk terug kan komen, zonder een terugval te beleven.
Naast het lopen blijf ik veel aquajoggen en fietsen om ook mijn conditie op pijl te houden. Verder heb ik ook een begin gemaakt met core stability training; een vorm van Pilates vooral gericht op de rompspieren, ook hier verwacht ik veel aan te hebben voor het lopen.
Ondanks de blessureperiode heb ik nog steeds heel veel plezier in het trainen. Ik heb dan ook vertrouwen dat de winter weer mooie dingen op loopgebied gaat brengen.
-Matthijs-
Geplaatst op 08-08-'06
Terugkomen
Gedurende enige tijd heb ik geen nieuws op de site geplaatst. In dit geval ging het gezegde: geen bericht, goed bericht helaas niet op.
In de voorbereidingsperiode op het baanseizoen liep alles op rolletjes: ik voelde me steeds sterker worden en de tijden in de training boden een mooi perspectief op goede tijden.
In de week voor de eerste wedstrijd van het baanseizoen voelde ik echter mijn schenen opspelen; een gevoel wat ik maar al te goed ken.
In overleg met mijn trainer heb ik contact gezocht met de fysiotherapie praktijk Gezond Plus, die gespecialiseerd zijn in sportblessures. Hier werd Shin Splints/ Periostitis oftewel scheenbeenvlies ontsteking in een beginnend stadium geconstateerd. Sindsdien ben ik onder behandeling van Robert Klazema, fysiotherapeut bij Gezond Plus, en werk ik aan mijn herstel.
Gelukkig kan ik veel verschillende alternatieve trainingen blijven doen. Mijn voornaamste trainingsactiviteiten zijn aquajoggen, oefenen op de crosstrainer, fietsen op de rollerbank en natuurlijk krachttraining.
In het begin had ik de hoop op een snelle hervatting van het lopen, omdat ik er in een vroeg stadium bij was. Gezien het soort blessure en de grote kans op herhaling hebben we er echter voor gekozen om pas weer tot looptraining over te gaan als de blessure volledig hersteld is. Dit houdt in dat ik gedurende het zomerseizoen in ieder geval niet meer tijdens wedstrijden in actie zal komen. Waarschijnlijk kan ik in augustus weer heel voorzichtig de looptraining hervatten. Tot die tijd blijf ik trouw mijn baantjes in het zwembad maken, de zweetdruppels van de crosstrainer vegen en kilometers op de rollerbank rijden.
Ik vind het heel vervelend dat ik het zomerseizoen moet missen. De begeleiding van Gezond Plus geeft me echter veel vertrouwen in een goed en volledig herstel. Ik blijf er dan ook hard tegenaan gaan en kijk met enthousiasme richting de winter en het wegseizoen.
Gezond Plus is gevestigd aan de Witte Vlinderweg 72 - A2 in Wormerveer.
Voor meer informatie kunt u kijken op
gezondplus.nl
-Matthijs-
Geplaatst op 08-07-'06
Pim Mulier
Mijn werkgever, de Pim Mulier organisatie, wordt ook sponsor. Ik ben heel blij met de financiële bijdrage die ze aan mijn sportieve carrière gaan leveren. Het geeft een gevoel van waardering wanneer je werkgever ook geïnteresseerd is in je privé-doelstellingen en daar affiniteit mee toont.
Pim Mulier is een organisatie die het gezondheidsmanagement van bedrijven en organisaties adviseert en ondersteunt. In de praktijk betekent dit dat werknemers een programma kunnen volgen waarbij zij door middel van bewegen zowel fysiek als mentaal gezond kunnen blijven. Dit varieert van sportactiviteiten en fysiotherapeutische consulten tot reïntegratie trajecten. Mijn aandeel in dit programma omvat het geven van fitness, zwemmen, hardlopen, mountainbiken en Nordic Walking. Verder neem ik ook health checks af en geef ik sportadviezen.
In alle gevallen staat de wisselwerking tussen gezondheid, bewegen en plezier centraal. Dat sluit goed aan bij mijn eigen doel in het hardlopen: plezier in bewegen en het beste uit mezelf halen.
Wit u meer informatie over de werkzaamheden en mogelijkheden van Pim Mulier dan kunt u kijken op pimmulier.nl of telefonisch contact opnemen met het hoofdkantoor Tel: (038) 422 94 33
-Matthijs-
Geplaatst op 08-06-'06
C1000 de Vogel sponsort Matthijs
Supermarkt C1000 de Vogel (Winkelwaard te Alkmaar) gaat mij dit jaar sponsoren in de aankoop van mijn boodschappen!
Als sporter ben ik hier natuurlijk heel erg blij mee, want zo kan ik altijd rekenen op een optimale en gezonde voeding. Niet onbelangrijk als je vaak traint en het beste uit jezelf wilt halen.
Ik wil Gert-Jan en de C1000 dan ook bedanken voor deze geweldige steun!
-Matthijs-
De reden van deze sponsoring ligt in het feit dat het bedrijven van topsport onder andere afhankelijk is van een uitgebalanceerd voedingspatroon.
Gezien het feit dat Matthijs semi-prof is geworden en dientengevolge financieel een flinke stap terug heeft gedaan, heeft Gert-Jan de Vogel, oud-collega van Matthijs en tegenwoordig eigenaar van eerdergenoemde C1000 supermarkt, besloten Matthijs daarin te steunen.
"Ik heb besloten Matthijs deze vorm van sponsoring aan te bieden, omdat Matthijs behalve een gezellige oud-collega, ook een zeer ambitieus sporter is, die elke hulp, hoe klein dan ook, goed kan gebruiken. Als ik daar als C1000 een bijdrage aan kan leveren dan doe ik dat graag", aldus Gert-Jan de Vogel.
Zo is er weer een randvoorwaarde gecreëerd voor Matthijs op zijn weg naar de top!
-Gert-Jan de Vogel-
C1000 de Vogel is gevestigd in Alkmaar:
Winkelwaard 486
1824 HX Alkmaar
Geplaatst op 12-05-'06
Parelloop
Dit weekend stond de Parelloop in Brussum op het programma, waar we met LoopTeamBlok voor waren uitgenodigd.
Het zou mijn eerste wedstrijd worden na een weekje wintersport. Alleen werd ik op de piste nogal eens afgeleid door vrouwelijk schoon, waarvoor ik natuurlijk viel, maar dan in de sneeuw. Dus kwam ik terug met een lichte blessure aan de rug. Ik ben nog wel afgereisd naar Brunssum, maar heb daar besloten niet te starten. Met het oog op mijn doelen voor het baanseizoen wilde ik nu niks forceren.
De komende periode staat vooral in het teken van het opbouwen van de snelheid richting de baanwedstrijden (1500m - 5000m) van deze zomer.
Het verslag van de wedstrijd en de uitslagen van mijn LTB-genoten zijn wel te lezen op loopteamblok.nl
-Matthijs-
Geplaatst op 02-04-'06
Nieuwe sponsor
Louk Numan wordt eyewear sponsor van Matthijs.
Op de foto Matthijs met de Oakley M-FRAME met Ice Iridium® Polarized lenzen voor optimale functionaliteit tijdens het sporten. Oakley is bij Brilservice Alkmaar te koop, de Oakley Premium Dealer in Alkmaar en omgeving.
Geplaatst op 30-03-'06
Website online!
Ik wil alle medewerkers van
Sigma Solutions en
Deck vormgeving hartelijk bedanken voor al hun werk en inzet. Ik hoop dat iedereen net zo enthousiast is over de website als ik.
Mocht je nog vragen of opmerkingen hebben dan kan je gebruik maken van het
contactformulier.
Ook kan je hier mijn sponsorprofiel aanvragen: een kort overzicht van wat er mogelijk is op sponsorgebied.
-Matthijs-
Geplaatst op 28-03-'06
